Get Adobe Flash player
Go To ភាសា Language
 

Sak

ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ

ភ្នំពេញ ៖ តាមឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរបានអោយដឹងថា វប្បធម៌ក្នុងជំនឿនៃសាសនាធំទាំងពីរ មានព្រហ្មញ្ញសាសនា និងព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រមទាំងប្រពៃណីនៃជីវភាពរស់នៅបានហូរចូលមក កម្ពុជាតាំងពីសតវត្សរ៍ទី១គឺសម័យនគរភ្នំមកម្ល៉េះ។

សាសនាធំទាំងពីរបានរួមរស់ជាមួយគ្នាប្រកបដោយភាពសុខសាន្តរហូតមក ប៉ុន្តែការលេច ធ្លោខ្លាំងនៃជំនឿដ៏មោះមុតរបស់ប្រជាពលរដ្ឋយើងគឺព្រហ្មញ្ញសាសនាដែលមានភស្តុតាងបន្សល់ទុក មកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះដោយប្រាង្គប្រាសាទបុរាណជាច្រើនផងដែរ។ ចំណែកឯបដិមាព្រះពុទ្ធ ក៏គេឃើញមបានបន្សល់ទុកតាំងពីសម័យនគរភ្នំនៅអង្គរបុរីនៃសម័យជាមួយគ្នាទៀតផង។

មូលហេតុដែលមជ្ឈដ្ឋានអ្នកវិភាគយល់ឃើញអំពីកត្តាដែលបណ្តាលអោយសាសនាធំទាំង ពីររួមរស់ជាមួយគ្នាដ៏សុខសាន្តនៅក្នុងសង្គមខ្មែរមានដូចខាងក្រោមនេះ ៖

មុននឹងបង្ហាញហេតុផលដ៏ល្អនេះជាទូទៅគេបានកត់សម្គាល់ឃើញថាអស់រយៈពេល ជាច្រើនសតវត្សន៍គឺចាប់តាំងពីសតវត្សរ៍ទី១រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃសម័យអង្គរ។  ពេលនោះគេបាន ដឹងថា ព្រហ្មញ្ញសាសនាដូនតាខ្មែរមានជំនឿខ្លាំងជាងពុទ្ធសាសនា ឬគេអាចយល់ថាខាងព្រះពុទ្ធ សាសនាបានចូលរួមរស់ប្រកបដោយប្រសិទ្ធិភាពនៅក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា ជាពិសេសគេឃើញមាន ព្រះពុទ្ធបដិមាដែលគេបានតម្កល់នៅក្នុងប្រាង្គប្រាសាទដែលព្រហ្មញ្ញសាសនាបានអោយក្រសោប ទៅជាមួយផងដែរ។ ប្រការសំខាន់ម្យ៉ាងទៀតគឺព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនាអហិង្សា និងជា សាសនាធ្វើអោយចិត្តស្ងប់ រំលត់ភ្លើងកិលេស មានរាគៈទោសៈ និងមោហៈ នោះតែងបណ្តាល អោយសាសនានេះជ្រកកោនជាមួយនឹងសាសនាណាក៏បាបនសេចក្តីសុខដែរ។

ដូចនេះដើម្បីអោយរឹងតែច្បាស់អំពីមូលហេតុនៃពុទ្ធសាសនារួមរស់ប្រកបដោយភាពសុខ សាន្តជាមួយនឹងព្រហ្មញ្ញសាសនានោះមានបច្ច័យពីរយ៉ាងគឺ ១. «តាមរយៈព្រហ្មវិហារធម៌» នៅក្នុង សាសនាព្រហ្មញ្ញាគេនិយមព្រះអាទិទេពជារៀមច្បងគេបង្អស់គឺព្រះព្រហ្មដែលព្រះព្រហ្មជាអ្នក បង្កើតលោក ហើយដែលព្រះអង្គមានព្រះភ័ក្ត្រ៤។ ចំណែកឯខាងព្រះពុទ្ធវិញបានបញ្ជាក់ថា មាតាបិតាជាអ្នកបង្កើតបុត្រ ប្រុសស្រី ហើយបានចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាអោយធំដឹងក្តីបានរៀនសូត្រ មានមុខរបរចិញ្ចឹមជីវិត និងមានគ្រួសារបែកលំនៅដ្ឋានក៏អាស្រ័យដោយមាតាបិតាមានព្រហ្មវិហារ ៤យ៉ាងទៅល់បុត្រដែរ គឺមេត្តា ករុណា មុទិតា និងឧបេក្ខា។ ដូច្នេះព្រះព្រហ្មដែលព្រះអង្គមានតួនាទី បង្កើតលោកនោះ ក៏ព្រះអង្គជាអ្នកមានព្រហ្មវិហារលើលោកនេះដែរ។

២. «ទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះនារាយ៍» ចំណែកឯព្រះនារាយណ៍ក៏មានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ ព្រហ្មដែរ ដូចមានបដិមាព្រះនារាយណ៍ ផ្ទុំលើនាគឈ្មោះអានន្ទ បណ្តែតខ្លួនកណ្តាលមហាសាគរ ហើយក៏មានដើមឈូកដុះចេញពីផ្ចិតរបស់ព្រះអង្គមានផ្កាដែលជាបល្ល័ងរបស់ព្រះព្រហ្ម។

ម្យ៉ាងទៀតគេដឹងថាព្រះនារាយ៍ ឬព្រះវិស្ណុ ព្រះអង្គមានតួនាទីជាអ្នកជួយទ្រទ្រង់លោក ឬថែរក្សា លោកអោយបានសុខក្សេមក្សាន្តឆ្លងផុតទុក្ខភ័យទាំងពួង។ ទន្ទឹមនេះផងដែរ ក៏គេបានដងតាមប្រវត្តិ រឿងរ៉ាវជាទេវកថាក្នុងព្រហ្មញ្ញាសាសនាបានអោយដឹងថា ព្រះពុទ្ធជាអវតារទី៩របស់ព្រះវិស្ណុ។

ពាក្យថាអវតារគឺការប្រែក្រឡាខ្លួន ឬហៅថាជាការបែងភាគ។ បានសេចក្តីថាព្រះពុទ្ធគឺជា តួអង្គនៃព្រះវិស្ណុដែរ ក្នុងការទ្រទ្រង់លោកនេះបានសុខសន្តិភាព។ តាមការពិតទៅបើគេយល់ឃើញ ភាពសាមញ្ញនោះរវាងព្រះនារាយ៍ ឬព្រះវិស្ណុ និងព្រះពុទ្ធគឺមានតួនាទីវេញធ្លុងជាមួយគ្នាដ៏ប្រសើរ តាមរយៈតួនាទីទ្រទ្រង់លោក និងស្វែងរកភាពស្ងប់ស្ងាត់ជូនលោក។

ដូចនេះសរុបមកក្នុងសង្គមខ្មែរយើងតាំងពីបុរាណកាលមកគេឃើញព្រហ្មញ្ញាសាសនា និងពុទ្ធសាសនាអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាដ៏សុខដុមរមនាឥតមានអធិស្ឋានអ្វីឡើយ។ ជាពិសេសបច្ចុប្បន្ន នេះផ្នែកព្រះពុទ្ធសាសនាតែងមានឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងព្រហ្មញ្ញសាសនា ក៏ប៉ុន្តែជំនឿទាំងឡាយដែល មានពីមុនរបស់ព្រហ្មញ្ញាសាសនាក៏នៅជ្រកកោនប្រកបដោយភាពសុខសាន្តជាមួយព្រះពុទ្ធ សាសនាដែរ ដូចជាការសូត្រមន្ត ការស្រោចទឹក អាគមអូមអាមនានាផងដែរ ដែលមានព្រះសង្ឃ មួយភាគតូចបាននឹងកំពុងទ្រទ្រង់នៅឡើយតាមវត្តអារាមនានា៕

ប្រវត្តិ ព្រះភិក្ខុ សមាធិរក្ខិតោ ប្រាជ្ញ ពួន Brach Puon History

  history Pres Pi Kors Brach Puon

1 childhood Brach Puon was born in 198០,the year of the monkey,at So Phie village,Kom Poung Svay commune, Battombong Province, Cambodia.He was the youngest son of a proud father, Dhean Moay,and mother,Sus sa Ream , a woman of Khmer ancestry.More មានតទៀត សូមរងចាំ ៕

 

 

ប្រវត្តិ​វត្ត​ថ្មតាំងយួរិ៏ Thoangyu Stone ​history

  There are many mountains in Cambodia that is the natural resource that should be protected. The many mountains are rich in forests that shouldn’t cut down. For example, a mountain in PreashVihear Province which I visited last month, and the mountain is called Tbang Meanchey Mountain. It is wonderful mountain which is rich of the forests and waterfall, and there is a pagoda which is called Wat Thoang Yu on the top of the mountain.

On the top of mountain, there are is rich of the forests with the big and small trees. All the big trees are being cut down day by day because the wooded market is really popular in Cambodia now. While I was walking through the forests, I got the shadow from the trees and I could not see clearly the light of the sun because I was covered by leaves of the trees. There are many big trees that should be protected for new generation, and threes can give good environment to human and also the shelters for wild animals.

Furthermore, in the forests, there is a natural river with the wonderful waterfall on the top of Tbang Meanchey Mountain. The river has annual flowing water, and the river is never dry in the dry season, but in dry season there is not too much water. In the both seasons, water can supply for people who hike through the forests. The people can drink and wash the cold water while they get tired, and they get the energy to continue their journey. The waterfall is really wonderful in the rainy season because there is much water that can make the beautiful sound.

Moreover, on the top of mountain, there is a historical pagoda that is called Wat Tang Yu. Thoang Yu is a small pagoda that there are twelve monks who live in the pagoda. There is a very old and small temple the big natural rock, and the temple is not allowed to climb because it houses many valued statue of the Buddha. “The small temple was built in 1035, D.C,” venerable Brach Puon said. He also added “, this was built by a king who was called Sovanna Khoung”. Now the roof of the temple was repaired. The body of the temple is original, but the roof is not original.

In conclusion, the mountains is the natural resources in Cambodia because they are rich of forests, river, and wild lives, and the mountains in Cambodia should be protected for new generations, and if there are a lot of trees, we can also save our environment.

Written by venerable Lun Seng

សូមរងចាំ ស្តាុប់ព្រះ ធម៌ នូវ ថ្ងៃស្អែក ជា បន្តទៅ ទៀត សូមអនុមោទនា !

ទោះជាពុទ្ធបរិស័ទខ្មែរយើង រស់នៅទី ណាក៏ដោយ

អោយតែបានចូលមក www.cambodiavipassana.com

នេះ និងបានទទូលនូវព្រះធម្មរស់រាល់ៗថ្ងៃសូមអនុមោទនា សាធុៗ សាធុ !

( វត្តថ្មតាំងយួរិ៏ នៅជិតពុទ្ធបរិស័ទជានិច្វ ដោយ:ព្រះភិក្ខុសមាធិរក្ខិតោ ប្រាជ្ញ ពួន )

Buddha 18

     Just as a fire does not go out, when it has dry grass for fuel and the wind fans it, so the mind does not come to peace, when passion is its companion and the lusts its support. Abandoning either extreme, I have won to another, the Middle Path, which brings surcease from sorrow and passes beyond bliss and ecstasy. The sun of right views illumines it, the chariot of pure right thought fares along it, the rest-houses are right words rightly spoken, and it is gay with a hundred groves of good conduct. Continue reading

P31 P21 P5 S30 S28 S26 S27 p1 S29